Als jullie dit lezen zitten voor de gate te wachten dat we de lucht in gaan. Op weg naar Amsterdam waar we jullie morgen graag ontmoeten.  Vanmorgen heb ik tijdens het ontbijt geprobeerd de 2 weken samen te vatten. Het begon allemaal met…

My Lighthouse

In mijn twijfels, mijn verdriet, In mijn falen ontbreekt U niet, In uw liefde reist U mee. U bent de rust als het stormt op zee, U bent de rust als het stormt op zee

Iets wat de groep steeds luider en duidelijker liet klinken op de momenten dat we het konden zingen. Maar de woorden eigen maken? Twijfels bij je zelf, verdriet bij wat hun ogen zagen en falen binnen de groep je handhaven en dan zeggen U bent de rust… U reist mee. Dat is voor een jongmens best wel lastig, ze gaan vaak op eigen kracht. 

Maar ze hebben hun liefde laten schijnen aan de kids in de townships van Borelo en Reagile. Honderden knuffels en evenzovele chaps/chaps. Het ging er vooral om je kind te voelen onder de kinderen. Iets van jezelf achterlaten in die zwarte krullenbollen. Is dat wat Jezus bedoelde toen hij zei “laat de kinderen tot mij komen”. Laat ze maar nog ff nagenieten van hun kind zijn. 

Je liefde delen in shack repair. Huisjes opknappen van een ander dat geeft mogelijk ruimte om aan jezelf te werken. Komt vast goed😊 

En dan het bouwen, het resultaat mag er zijn. Meer dan de aannemer Wouter had verwacht. Waar wij aan werkte gaat nog wel een paar jaar duren voor het klaar is. Hun “eigen huis, een plek onder de zon” realiseren is met bovenstaande activiteiten iets wat echt gaat gebeuren, deze ervaring nemen ze hun leven mee. 

En hoe ging het in de groep? 14 dagen op elkaar lip dat kan best weleens irriteren. Elkaar accepteren elkaars humeur opmerken elkaars tranen zien. 

Gisteren werd ik opmerkzaam gemaakt door iemand die heel veel last ondervind om geaccepteerd te worden in de kerk. Hij deelde een tekst van Veldhuis en Kempen:

maar ik wou juist dat ik jou was. Gewoon een dag niet mezelf was. Dat ik alles was wat jij was en jij was dan wie ik was en wij dan nog steeds wij was

De kenners weten dat het eigenlijk best een fout lied is, zeker als je de rest van de tekst leest. Maar de boodschap was overduidelijk. Naar elkaar kijken en leren door wat we deden naar jezelf te kijken en erachter komen ik mag er zijn! 

Jullie hebben meegekregen dat ik even er tussen uit was voor het trouwen van mijn zoon. Hun trouwtekst was 1 Johannes 4:9-10 “wij kunnen liefhebben omdat God ons eerst heeft liefgehad”. In zijn gelofte haalde hij de woorden aan die Ruth uitsprak tegen Naomi. “jouw mensen zijn mijn mensen en jouw God is mijn God. 

Ze hebben een ander cultuur mogen insnuiven, andere mensen ontmoet en daarin iets van Gods grootheid mogen proeven. Hun mensen onze mensen, hun God onze God? Wellicht komen ze nog eens terug om te zien waar ze aan mochten bouwen. 

Dank aan de staf die mij even kon loslaten. Zeker onze jongste Elsbeth, deelnemer uit 2014 wat een mooi mens. Haar vader Hein onze bouwer. Steun en toeverlaat. Elke morgen even de afwas doen voor Wim en mij en daarbij een lekker bakkie troost. 

Ilse en Yvonne beide al weer wat jaren mee, de moeders van de groep bedankt. En dan Wim zo anders en zo gewaardeerd in zijn spontaniteit😊 Dank. 

Geven i.p.v. nemen. Delen i.p.v. zelfhouden. Er zijn voor anderen en dat is wat jullie allemaal hebben gegeven. Namens SHIB bedankt voor deze blijvende verandering. 

Vandaag hebben ze lekker geshopt op de zwarte markt. Ze hadden er zin in en konden nogal afdingen😊 

Dan nog een stukje historie snuiven bij de Hartbeespoort dam maar vooral bij het Voortrekkersmonument in Pretoria. 

Ik sluit af met het laatste vers van My Lighthouse: God van mijn licht, wees mijn gids. Leid mij door het donker, Ik vertrouw op u. God van mijn licht, wees mijn gids. Leid mij door het donker veilig naar te kust. 

De Nederlandse kust, ze komen eraan…

Als we morgen door de Gate komen kunnen we ze weer aan jullie loslaten, geef ze een beetje de tijd, het komt best goed….

Jan 

Ps. Denken jullie nog aan al die dieetwensen😊

Terug naar de kust
Getagd op:                    

16 gedachten over “Terug naar de kust

  • 24 oktober 2019 om 23:13
    Permalink

    Lieve Bas, een hele goede terugreis lieverd! We kijken uit naar je thuiskomst en al je verhalen. Probeer een beetje te slapen! Tot morgen, love u, xxx😘

    Beantwoorden
    • 24 oktober 2019 om 23:27
      Permalink

      Wat een mooie laatste blog , bedankt staf , wat hebben jullie je ingezet voor de jongelui !
      Ik wens jullie allen een hele voorspoedige
      reis en hoop jullie morgen allemaal te zien op Schiphol,

      Lieve groet , Hetty

      Beantwoorden
      • 25 oktober 2019 om 11:55
        Permalink

        Beste staf,

        Super bedankt voor het zorg dragen voor onze kinderen tijdens deze onvergetelijke reis en heel veel succes met jullie projecten .

        Beantwoorden
  • 24 oktober 2019 om 23:13
    Permalink

    Hoi Maarten,

    Veilige reis naar huis en ben heel benieuwd naar je verhalen!
    Groetjes Gemma

    Beantwoorden
  • 24 oktober 2019 om 23:21
    Permalink

    Dag Shibers,

    Het zit er helaas alweer op. Wat zijn jullie toppers! 2 maanden geleden kwam ik voor de 4e keer terug. Afrika is fantastisch, hopelijk kijken jullie er ook zo op terug. Jan, wat fijn dat je ook deze reis in goeie banen hebt mogen leiden, mag je zeker trots op wezen😉

    Liefs

    Beantwoorden
    • 25 oktober 2019 om 09:38
      Permalink

      Dank voor dit blog, Jan. Het raakt me. Vooral dit: “Geven i.p.v. nemen. Delen i.p.v. zelf houden. Er zijn voor anderen”. Hoop dat de jongeren deze ervaring hun hele leven meenemen en blijven (uit)delen. Dat maakt de wereld en henzelf zoveel mooier en gelukkiger! Een voorspoedig staartje van de reis gewenst voor jullie. En een ‘hartgrondig’ dank je wel aan de leiding voor jullie delen van jullie zelf, jullie tijd en jullie energie!

      Beantwoorden
  • 24 oktober 2019 om 23:26
    Permalink

    Wat een mooie woorden geschreven🙏
    Nogmaals heel veel dank dat jullie het mogelijk maken om deze waardevolle ervaring te beleven! Een velige reis en met verlangen kijken we uit naar jullie thuiskomst.

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 00:30
    Permalink

    Dank voor jullie geweldige begeleiding van onze kinderen! Een ervaring om nooit te vergeten.

    Groet Liliane Heimgartner

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 05:09
    Permalink

    Wat een prachtig laatste blog.
    Fijn om dit te lezen als je ff wakker word , tot straks daaf ❤❤

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 06:32
    Permalink

    Heel mooi!! Als ouders ook dankbaar voor de onvergetelijke tijd die jullie ze hebben gegeven! Dat jullie er waren voor onze kinderen, maar zijn gedragen door onze God! Nog paar uur vliegen en dan zijn ze thuis ! ❤️ En verandert zullen ze zeker zijn! Prachtige blog waar ook wij van kunnen leren !
    Tot straks lieve Eyris! Ga met God

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 08:34
    Permalink

    Heel mooi laatste blog!! Dank voor jullie begeleiding van de kinderen. Dank dat jullie je geloof in God deelden op deze manier en hen iets meegaven van de verscheidenheid in mensen en culturen. We bidden jullie een goede aankomst toe.
    Tot later.
    Groeten, Ane en Jessica

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 09:00
    Permalink

    Wat een mooi verhaal elke morgen bij het ontbijt dank voor jullie inzet hiervoor ook onze dank opa en oma voskuilen

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 11:02
    Permalink

    Yes ze zijn veilig geland. Hartelijk dan Shib en alle begeleiders dat onze dochter met jullie mee mocht en deze ongetwijfeld bijzondere ervaring heeft mogen mee maken.

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 12:55
    Permalink

    Yeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 19:24
    Permalink

    Wim, Hein, Elsbeth, Yvonne, Jan en Ilse ontzettend bedankt voor het begeleiden van Milou (en de rest van de groep natuurlijk) Respect voor de manier waarop jullie alles benaderen en regelen en ons van info en foto’s hebben voorzien !! Nogmaals onze dank 🙏🏻
    Hartelijke groet,
    Marco en Wilma van Delen

    Beantwoorden
  • 25 oktober 2019 om 21:59
    Permalink

    Delen van de laatste blog echoën enorm na! 🙏En worden al aangevuld door dat wat Jelle deelt!
    Dank voor de kans die hij mocht krijgen! Super bedankt voor alle goede zorgen die jullie als team daar hebben gegeven! Ook dank aan het bestuur van shib!Allereerst hoe jullie ons als thuisfront volledig mee namen in de reis! Maar vooral heel bijzonder ook hoe jullie op deze manier de wereld daar maar ook hier een stukje mooier maken! Hartelijke groeten, Koop en Brenda Bangma

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *